Socjoterapia dzieci i młodzieży
Zajęcia w małej grupie, w której można ćwiczyć relacje, rozumieć emocje i szukać własnych sposobów na trudne sytuacje.
Czytaj więcejRelacje i emocje
Terapia psychologiczna
To praca wymagająca czasu i regularności. W zamian daje przestrzeń, w której można spokojnie przyjrzeć się temu, co trudne, i szukać zmiany we własnym tempie.
Czym jest terapia psychologiczna
Terapia psychologiczna opiera się na relacji między dzieckiem a specjalistą. Rozpoczynamy od kilku spotkań poświęconych poznaniu się i zrozumieniu sytuacji, dopiero potem ustalamy kierunek dalszej pracy.
Formę dopasowujemy do wieku i możliwości uczestnika. Z dziećmi młodszymi wiele dzieje się poprzez zabawę i twórczość, ze starszymi — w rozmowie o konkretnych sytuacjach, myślach i emocjach.
Współpraca z rodzicami jest częścią procesu. Ustalamy jej zasady na początku, dbając jednocześnie o prywatność dziecka, bez której trudno o zaufanie.
Dla kogo
Ta forma wsparcia bywa odpowiednia dla:
- dzieci i młodzieży doświadczających uporczywego lęku, smutku lub napięcia
- osób, których trudności utrzymują się mimo wsparcia w domu i w szkole
- nastolatków przeżywających kryzys w relacjach lub w postrzeganiu siebie
- dzieci po trudnym doświadczeniu życiowym
- rodzin, którym zalecono kontakt ze specjalistą
Powyższa lista ma charakter orientacyjny. O tym, czy ta forma pracy będzie właściwa, rozmawiamy podczas konsultacji.
Co rozwijamy
Obszary, nad którymi pracujemy podczas zajęć:
- rozumienie własnych emocji i tego, co je uruchamia
- sposoby radzenia sobie z napięciem i trudnymi myślami
- relacje z bliskimi i rówieśnikami
- poczucie własnej wartości i sprawczości
- umiejętność mówienia o sobie
Jak mogą wyglądać zajęcia
Przebieg spotkań dopasowujemy do wieku i możliwości uczestnika, dlatego poniższy opis jest ogólnym schematem, a nie sztywnym scenariuszem.
spotkania w stałym rytmie i w tym samym miejscu
pierwsze spotkania poświęcone poznaniu się i rozpoznaniu potrzeb
wspólne nazwanie celów pracy i wracanie do nich
jasne zasady dotyczące prywatności ustalone na starcie
okresowe rozmowy podsumowujące z rodzicami
Jak rozpocząć współpracę
Pierwszym krokiem jest konsultacja z rodzicem, a następnie spotkanie z dzieckiem. Po tym etapie wspólnie decydujemy, czy i w jakiej formie kontynuujemy pracę.
Podobne formy wsparcia
Zajęcia z obszaru „relacje i emocje”, które bywają prowadzone równolegle albo stanowią naturalną kontynuację.
Terapia indywidualna
Regularne spotkania jeden na jeden, dopasowane do wieku, tempa i sposobu, w jaki dziecko opowiada o sobie.
Czytaj więcejZajęcia i terapia grupowa
Praca w niewielkim zespole rówieśników, gdzie relacje można ćwiczyć w naturalnych, ale bezpiecznych warunkach.
Czytaj więcej
Porozmawiajmy o tym, czego potrzebuje Państwa dziecko
Podczas konsultacji sprawdzimy, czy ta forma pracy będzie odpowiednia, i wspólnie ustalimy dalsze kroki. Rozmowa nie zobowiązuje do rozpoczęcia zajęć.