Terapia indywidualna
Regularne spotkania jeden na jeden, dopasowane do wieku, tempa i sposobu, w jaki dziecko opowiada o sobie.
Czytaj więcejRelacje i emocje
Socjoterapia dzieci i młodzieży
Socjoterapia łączy rozmowę, zabawę i wspólne działanie. Grupa staje się bezpiecznym miejscem, w którym dziecko może spróbować czegoś nowego bez obawy o ocenę.
Czym jest socjoterapia
Socjoterapia to forma pracy grupowej skierowana do dzieci i młodzieży, które przeżywają trudności w kontaktach z rówieśnikami, w domu albo w szkole. Zajęcia mają ustaloną strukturę i stałe zasady, dzięki czemu uczestnicy wiedzą, czego się spodziewać.
Podstawą jest doświadczenie, a nie pouczanie. Uczestnicy biorą udział w ćwiczeniach, scenkach i rozmowach, a potem wspólnie zastanawiają się, co się wydarzyło i jak można zareagować inaczej. Terapeuta towarzyszy temu procesowi i dba o poczucie bezpieczeństwa każdej osoby w grupie.
Tempo pracy dopasowujemy do składu grupy i jej potrzeb. Niektóre dzieci przez pierwsze spotkania głównie obserwują — to naturalna część procesu i nie jest traktowane jako brak zaangażowania.
Dla kogo
Ta forma wsparcia bywa odpowiednia dla:
- dzieci i nastolatków, którym trudno nawiązać lub utrzymać kontakt z rówieśnikami
- osób wycofanych, nieśmiałych, unikających sytuacji grupowych
- dzieci reagujących impulsywnie w konflikcie
- uczniów doświadczających napięć w relacjach klasowych
- dzieci przeżywających zmianę w rodzinie lub inną trudną sytuację życiową
Powyższa lista ma charakter orientacyjny. O tym, czy ta forma pracy będzie właściwa, rozmawiamy podczas konsultacji.
Co rozwijamy
Obszary, nad którymi pracujemy podczas zajęć:
- rozpoznawanie i nazywanie własnych emocji
- umiejętność mówienia o swoich potrzebach i granicach
- współpracę i uważność na drugą osobę
- radzenie sobie z napięciem, złością i rozczarowaniem
- poczucie przynależności do grupy
Jak mogą wyglądać zajęcia
Przebieg spotkań dopasowujemy do wieku i możliwości uczestnika, dlatego poniższy opis jest ogólnym schematem, a nie sztywnym scenariuszem.
stały rytm spotkania: powitanie, część główna, podsumowanie
ćwiczenia, scenki, gry i rozmowa w kręgu
zasady grupy ustalane wspólnie na początku pracy
przestrzeń na dobrowolność — uczestnik decyduje, ile chce powiedzieć
okresowe rozmowy z rodzicami o obserwacjach z zajęć
Jak rozpocząć współpracę
Pracę zaczynamy od konsultacji, na której rozmawiamy o sytuacji dziecka i sprawdzamy, czy praca w grupie będzie w tym momencie odpowiednią formą wsparcia. Skład grupy dobieramy z uwagą na wiek i potrzeby uczestników.
Podobne formy wsparcia
Zajęcia z obszaru „relacje i emocje”, które bywają prowadzone równolegle albo stanowią naturalną kontynuację.
Zajęcia i terapia grupowa
Praca w niewielkim zespole rówieśników, gdzie relacje można ćwiczyć w naturalnych, ale bezpiecznych warunkach.
Czytaj więcejTerapia psychologiczna
Systematyczna praca nad tym, co dzieje się w emocjach i relacjach dziecka lub nastolatka, w stałym i bezpiecznym kontakcie.
Czytaj więcej
Porozmawiajmy o tym, czego potrzebuje Państwa dziecko
Podczas konsultacji sprawdzimy, czy ta forma pracy będzie odpowiednia, i wspólnie ustalimy dalsze kroki. Rozmowa nie zobowiązuje do rozpoczęcia zajęć.