Relacje i emocje
Wsparcie w rozumieniu emocji, budowaniu relacji i radzeniu sobie z tym, co trudne — indywidualnie oraz w grupie.
Terapia i rozwój · Łęczna
Bosko Terapia wspiera dzieci, młodzież i rodziny. Pracujemy poprzez terapię dobieraną indywidualnie, zajęcia rozwijające umiejętności oraz bezpieczną relację ze specjalistą — w tempie, które jest możliwe dla konkretnego dziecka.
ul. Wacława Jawoszka 11, ŁęcznaDzieci · młodzież · rodziny

Formę pracy dobieramy do konkretnego dziecka, a nie do gotowego schematu.
Spokojne miejsce, jasne zasady i brak oceniania — także wtedy, gdy coś się nie udaje.
Rodzic jest częścią procesu. Rozmawiamy o obserwacjach i wspólnie szukamy rozwiązań.
Nazywamy, nad czym pracujemy, i regularnie wracamy do tych ustaleń.
Jak możemy pomóc
Wsparcie w rozumieniu emocji, budowaniu relacji i radzeniu sobie z tym, co trudne — indywidualnie oraz w grupie.
Ćwiczenie współpracy, komunikacji i reagowania w sytuacjach napięcia — w bezpiecznych warunkach zajęć grupowych.
Pomoc przy trudnościach w czytaniu, pisaniu i skupieniu uwagi oraz w odbudowywaniu wiary we własne możliwości.
Praca nad przetwarzaniem bodźców, koordynacją i sprawnością dłoni poprzez ruch, zabawę i ćwiczenia manualne.
Rozmowa o trudnościach dziecka, uporządkowanie obserwacji i wspólne ustalenie kolejnych kroków.
To najczęstszy moment, w którym rodzice się do nas zgłaszają. Konsultacja służy właśnie temu, żeby wspólnie nazwać potrzebę i wybrać kierunek.
Dla kogo
Dziecko zostaje na uboczu, nie wie, jak dołączyć do zabawy, albo szybko traci kontakt z rówieśnikami.
Złość, płacz lub lęk pojawiają się nagle i trudno je wyciszyć — także w sytuacjach pozornie błahych.
Dziecko unika nowych sytuacji, rzadko mówi o sobie, tłumaczy się brakiem umiejętności zanim spróbuje.
Konflikty kończą się wybuchem, a po wszystkim pojawia się żal, wstyd albo poczucie niesprawiedliwości.
Zadanie zostaje przerwane w połowie, instrukcje umykają, a każde rozproszenie odciąga uwagę.
Czytanie i pisanie sprawiają wyraźną trudność mimo wysiłku, a szkoła zaczyna kojarzyć się z porażką.
Dziecko unika ruchu albo szuka go bardzo intensywnie, źle znosi dotyk, hałas lub zadania wymagające precyzji.
Zmiana, strata albo napięcie w domu odbijają się na nastroju, zachowaniu lub śnie dziecka.
Jeśli rozpoznajesz którąś z tych sytuacji, dobrym pierwszym krokiem jest rozmowa.
Umów konsultacjęJak wygląda współpraca
Dzwonisz lub piszesz przez formularz. Nie trzeba przygotowywać opisu ani znać nazwy trudności — wystarczy powiedzieć, co niepokoi.
Rozmawiamy o codziennych sytuacjach, o tym, co już pomagało, i o tym, czego oczekujesz. Poznajemy dziecko w jego tempie.
Proponujemy kierunek pracy i wyjaśniamy, dlaczego właśnie taki. Decyzję o rozpoczęciu podejmujecie Państwo spokojnie, bez presji.
Pracujemy w ustalonym rytmie i wracamy do wcześniejszych ustaleń. Jeśli potrzeby dziecka się zmieniają, zmieniamy również plan.

O Bosko Terapia
Bosko Terapia powstała z przekonania, że zanim zacznie się praca nad zmianą, dziecko musi poczuć się bezpiecznie. Dlatego zaczynamy od uważnego przyjrzenia się temu, co przeżywa, czego potrzebuje i co już potrafi.
Nie porównujemy dzieci między sobą i nie oczekujemy, że od razu będą chciały mówić. Zamiast tego dajemy czas, jasne zasady i przewidywalny rytm spotkań — to zwykle warunek, żeby cokolwiek dalej mogło się wydarzyć.
Rodzic jest tu ważną częścią pracy. Rozmawiamy o obserwacjach, wątpliwościach i o tym, co dzieje się w domu, bo bez tego trudno o realną zmianę w codzienności dziecka.
Pytania i odpowiedzi
Pierwsze spotkanie jest przede wszystkim rozmową. Opowiadają Państwo o tym, co niepokoi, od kiedy trudność się pojawia i jak wygląda w codziennych sytuacjach. Pytamy też o to, co już pomagało i jakie są mocne strony dziecka.
Nie trzeba niczego przygotowywać ani prowadzić notatek. To spotkanie służy poznaniu sytuacji, a nie ocenie rodzica czy dziecka. Na koniec rozmawiamy o możliwych kierunkach dalszej pracy.
Tak. Pierwsza konsultacja odbywa się zwykle z rodzicem lub opiekunem, ponieważ to Państwo znają dziecko najlepiej i widzą je w codziennych sytuacjach.
Sposób udziału rodzica w kolejnych spotkaniach ustalamy indywidualnie. W pracy z młodszymi dziećmi obecność rodzica bywa potrzebna, w pracy z nastolatkiem ważna jest natomiast przestrzeń na rozmowę bez świadków. Niezależnie od formy, rodzic otrzymuje informacje o przebiegu współpracy.
Nie trzeba wybierać samodzielnie. Formę wsparcia proponujemy po konsultacji, opierając się na rozmowie, obserwacji dziecka oraz — jeśli takie są — dokumentach z poradni czy szkoły.
Czasem najlepszym pierwszym krokiem są zajęcia indywidualne, czasem praca w grupie, a niekiedy wystarczy kilka spotkań z rodzicami. Zdarza się też, że rekomendujemy kontakt z innym specjalistą — mówimy o tym wprost.
Długość spotkania zależy od jego formy oraz od wieku i możliwości dziecka. Dokładny czas podajemy przy ustalaniu terminu, jeszcze przed pierwszą wizytą.
Częstotliwość ustalamy indywidualnie po konsultacji. Bierzemy pod uwagę rodzaj wsparcia, potrzeby dziecka oraz możliwości rodziny — regularność jest ważniejsza niż intensywność.
Ustalony rytm nie jest niezmienny. Jeśli potrzeby dziecka się zmieniają, wracamy do tej rozmowy.
Nie trzeba mieć gotowej listy pytań ani nazwy dla trudności. Wystarczy powiedzieć, co Państwa niepokoi — wspólnie zastanowimy się, co będzie dobrym początkiem. Rozmowa nie zobowiązuje do rozpoczęcia terapii.