Oferta
Pierwszy krok
Bezpłatnie · do 20 minut
Nie wiesz, od czego zacząć?
Porozmawiajmy.
Krótka rozmowa telefoniczna ze specjalistą: wstępnie omawiamy potrzeby, poznajemy sytuację i przedstawiamy dostępne możliwości wsparcia. Dobry pierwszy krok, gdy trudno wybrać formę pomocy.
Spotkanie ze specjalistą w gabinecie, od którego zwykle zaczyna się współpraca. Poznajemy potrzeby i wspólnie ustalamy możliwe kierunki wsparcia.
Wsparcie w rozumieniu emocji, budowaniu relacji i radzeniu sobie z tym, co trudne — indywidualnie oraz w grupie.
8 formy wsparcia
Zajęcia w małej grupie, w której można ćwiczyć relacje, rozumieć emocje i szukać własnych sposobów na trudne sytuacje.
Czytaj więcejRegularne spotkania jeden na jeden, dopasowane do wieku, tempa i sposobu, w jaki dana osoba opowiada o sobie.
Czytaj więcejPraca w niewielkim zespole rówieśników, gdzie relacje można ćwiczyć w naturalnych, ale bezpiecznych warunkach.
Czytaj więcejSystematyczna praca nad tym, co dzieje się w emocjach i relacjach — dziecka, nastolatka lub osoby dorosłej — w stałym i bezpiecznym kontakcie.
Czytaj więcejSpotkania dla osób po stracie bliskiego — miejsce na rozmowę o tym, na co w codzienności brakuje przestrzeni.
Czytaj więcejZajęcia motywacyjno-rozwojowe dla dzieci i młodzieży — o mocnych stronach, wytrwałości i radzeniu sobie z porażką.
Czytaj więcejĆwiczenia uczące zatrzymania się i zauważania tego, co dzieje się tu i teraz — w ciele, w myślach i w emocjach.
Czytaj więcejRegularna praca z psychoterapeutą nad tym, co powraca — w emocjach, relacjach i sposobie myślenia o sobie.
Czytaj więcejĆwiczenie współpracy, komunikacji i reagowania w sytuacjach napięcia — w bezpiecznych warunkach zajęć grupowych.
1 forma wsparcia
Uporządkowany trening, w którym konkretne umiejętności społeczne ćwiczy się krok po kroku — w grupach dla dzieci, młodzieży i osób dorosłych.
Czytaj więcejPomoc przy trudnościach w czytaniu, pisaniu i skupieniu uwagi oraz w odbudowywaniu wiary we własne możliwości.
7 formy wsparcia
Wsparcie w czytaniu, pisaniu i liczeniu — oraz w odbudowaniu przekonania, że nauka jest w zasięgu dziecka.
Czytaj więcejPraca nad funkcjami leżącymi u podstaw nauki szkolnej — z wykorzystaniem tego, co u dziecka mocne.
Czytaj więcejĆwiczenie uwagi i sposobów organizacji pracy, żeby zadanie dało się zacząć, utrzymać i dokończyć.
Czytaj więcejZajęcia ogólnorozwojowe dla dzieci z dysleksją — praca nad techniką uczenia się i nad wiarą we własne możliwości.
Czytaj więcejPraktyczne sposoby uczenia się — planowanie, zapamiętywanie i organizacja pracy własnej ucznia.
Czytaj więcejĆwiczenia poprawiające tempo i płynność czytania oraz rozumienie czytanego tekstu.
Czytaj więcejZajęcia odbudowujące rozumienie liczb i zależności — od konkretu po działania na symbolach, bez pośpiechu i bez oceniania.
Czytaj więcejPraca nad przetwarzaniem bodźców, koordynacją i sprawnością dłoni poprzez ruch, zabawę i ćwiczenia manualne.
3 formy wsparcia
Grafomotoryka i terapia ręki I, II oraz III stopnia — od diagnozy po ćwiczenia sprawności dłoni i przygotowanie do pisania.
Czytaj więcejZajęcia z elementami SI i BI — ruch porządkujący odbiór bodźców oraz ćwiczenia współpracy obu stron ciała.
Czytaj więcejWsparcie rozwoju najmłodszych dzieci — od pierwszych niepokojów rodzica po systematyczne zajęcia z kilkoma specjalistami.
Czytaj więcejDiagnoza logopedyczna i praca nad wymową, rozumieniem oraz swobodą wypowiadania się.
1 forma wsparcia
Sprawdzenie, jak rozwija się mowa, a następnie ćwiczenia dobrane do tego, co wymaga wsparcia.
Czytaj więcejRozmowa o trudnościach dziecka, uporządkowanie obserwacji i wspólne ustalenie kolejnych kroków.
3 formy wsparcia
Spokojna rozmowa o tym, co niepokoi w zachowaniu dziecka, i wspólne uporządkowanie dalszych kroków.
Czytaj więcejZajęcia dla rodziców i opiekunów — o stawianiu granic, reagowaniu na trudne zachowania i rozmowie z dzieckiem.
Czytaj więcejSpotkania rodziców dzieci chorych oraz dzieci z orzeczeniem o niepełnosprawności — w gronie osób w podobnej sytuacji.
Czytaj więcejTo zupełnie naturalne. Propozycję przedstawiamy po konsultacji — na podstawie rozmowy, obserwacji dziecka oraz dokumentów z poradni czy szkoły, jeśli takie są.
Umów konsultacjęNie trzeba mieć gotowej listy pytań ani nazwy dla trudności. Wystarczy powiedzieć, co Państwa niepokoi — wspólnie zastanowimy się, co będzie dobrym początkiem. Rozmowa nie zobowiązuje do rozpoczęcia terapii.