Terapia ręki
Ćwiczenia sprawności dłoni i całej kończyny górnej — od siły i stabilizacji po precyzyjne ruchy palców.
Czytaj więcejRozwój sensoryczny i ruchowy
Terapia integracji sensorycznej
Świat dociera do nas przez zmysły. Kiedy ich odbiór jest nierównomierny, zwykłe sytuacje — hałas w stołówce, metka w koszulce, huśtawka — mogą być zaskakująco trudne.
Czym jest integracja sensoryczna
Integracja sensoryczna to sposób, w jaki układ nerwowy odbiera i porządkuje informacje z ciała oraz otoczenia: dotyk, ruch, równowagę, czucie głębokie, dźwięki i obrazy. U części dzieci ten proces przebiega nierównomiernie.
Terapia ma formę ukierunkowanej zabawy ruchowej. Aktywności dobieramy tak, żeby dostarczały układowi nerwowemu odpowiedniej ilości bodźców — ani za mało, ani za dużo — i żeby dziecko chciało w nich uczestniczyć.
Sam ruch nie wystarczy: liczy się dobór, kolejność i stopniowanie aktywności oraz reakcja dziecka. Dlatego przebieg zajęć zmienia się wraz z obserwacjami z kolejnych spotkań.
Dla kogo
Ta forma wsparcia bywa odpowiednia dla:
- dzieci nadwrażliwych na dźwięki, dotyk, metki lub zapachy
- osób poszukujących intensywnego ruchu i mocnych wrażeń
- dzieci unikających huśtania, wspinania czy zabaw ruchowych
- osób z trudnościami w utrzymaniu równowagi i koordynacji
- dzieci, u których trudności sensoryczne wpływają na codzienne sytuacje w domu i w przedszkolu
Powyższa lista ma charakter orientacyjny. O tym, czy ta forma pracy będzie właściwa, rozmawiamy podczas konsultacji.
Co rozwijamy
Obszary, nad którymi pracujemy podczas zajęć:
- przetwarzanie bodźców dotykowych, przedsionkowych i proprioceptywnych
- równowagę, koordynację i planowanie ruchu
- świadomość własnego ciała w przestrzeni
- regulację napięcia i poziomu pobudzenia
- gotowość do udziału w zabawach ruchowych z innymi dziećmi
Jak mogą wyglądać zajęcia
Przebieg spotkań dopasowujemy do wieku i możliwości uczestnika, dlatego poniższy opis jest ogólnym schematem, a nie sztywnym scenariuszem.
zajęcia w sali wyposażonej w sprzęt do ćwiczeń ruchowych
aktywności przypominające zabawę, prowadzone według planu
obserwacja reakcji dziecka i bieżące dopasowanie ćwiczeń
stopniowe wprowadzanie trudniejszych zadań
wskazówki dla rodziców dotyczące codziennych sytuacji
Jak rozpocząć współpracę
Rozpoczynamy od spotkania, na którym rozmawiamy o codziennych obserwacjach rodzica i przyglądamy się reakcjom dziecka w różnych aktywnościach. Na tej podstawie planujemy kierunek pracy.
Podobne formy wsparcia
Zajęcia z obszaru „rozwój sensoryczny i ruchowy”, które bywają prowadzone równolegle albo stanowią naturalną kontynuację.
Porozmawiajmy o tym, czego potrzebuje Państwa dziecko
Podczas konsultacji sprawdzimy, czy ta forma pracy będzie odpowiednia, i wspólnie ustalimy dalsze kroki. Rozmowa nie zobowiązuje do rozpoczęcia zajęć.